25 stycznia 2000

Z radością dzielimy się z Wami informacją, jaką 6 stycznia 2000 r otrzymaliśmy pocztą e-mailową z Tsurphu Foundation: "Zawsze wierzyliśmy, że Modlitwy Świtu 2000 [Mowa tu o ogólnoświatowym przedsięwzięciu palenia lampek i recytowania modlitw o świcie 1 stycznia 2000 r.] okażą się inspiracją dla całego świata i tak też się stało. Nie mogliśmy wiedzieć, że Jego Świątobliwość Karmapa wybierze ten właśnie czas praktyki i modlitw na swą ucieczkę z Tybetu. Jego Świątobliwość jest nareszcie wolny! Jego Eminencja Tai Situ Rinpocze dzwonił wczoraj do Tsurphu Foundation, by potwierdzić, że J.Ś. Karmapa, Ogjen Trinlej Dordże przybył bezpiecznie do Dharamsali (Indie) 5 stycznia o 10:30 rano czasu lokalnego. J.Ś. Karmapa jest w tej chwili z J.Ś. Dalajlamą i J.E. Tai Situ Rinpoczem. J.Ś. Karmapa opuścił klasztor Tolung Tsurphu 28 grudnia z garstką asystentów. Ucieczka z Tybetu odbywała się na piechotę i zajęła siedem dni. Po pobycie w Dharamsali Jego Świątobliwość prawdopodobnie spędzi jakiś czas w Sierabling, klasztorze J.E. Tai Situ Rinpoczego, przed dalszą podróżą do Rumteku."

Kiedy Karmapa dotarł do Dharamsali, Jego Świątobliwość Dalajlama odbywał właśnie odosobnienie medytacyjne. W tybetańskiej tradycji to rzecz święta i nie przerywa się go pod żadnym pozorem, chyba że na poleceni swego lamy. Jednak na wiadomość o przybyciu Karmapy, Dalajlama powiedział: "przecież to jest Karmapa" i przerwał odosobnienie, by natychmiast spotkać się z "uciekinierem". Obecnie Karmapa wciąż jeszcze przebywa w klasztorze Gjuto. J.Ś. Dalajlama oddał mu do dyspozycji swych osobistych ochroniarzy, którzy pilnują go dzień i noc. Raz w tygodniu Karmapa ma z Dalajlamą wspólny posiłek, aby było więcej okazji do osobistych kontaktów.

Gdy oficerowie indyjskiego wywiadu pytali Karmapę o prawdziwy powód ucieczki, odpowiedział: "Jestem Karmapą. Spoczywa więc na mnie odpowiedzialność za utrzymanie Linii Karma Kagju i przekazanie jej dalej przyszłym pokoleniom. Jeśli więc sam nie otrzymam wszystkich przekazów, będę bezużyteczny. Ponieważ Chińczycy nie pozwalali przyjechać do Tybetu moim nauczycielom - Tai Situ Rinpocze i Gjaltsapowi Rinpocze - ani mnie nie zezwalali na wyjazd do nich, musiałem uciec. Tylko dlatego tu jestem, nie dla osobistych powodów. Ja sam miałem w Tybecie wygodne miejsce do mieszkania, dobre jedzenie i byłem wystarczająco bogaty i wpływowy. Nie przyjechałem tu dla własnego dobra, ale dla pożytku innych." Oficerowie byli pod wielkim wrażeniem słów Karmapy. Nabrali przekonania, że Karmapa musi być kimś niezwykłym, gdyż zarówno słowa, jakie wypowiedział jak i pewność z jaką to robił, wskazują, że nie jest to zwykłe, czternastoletnie dziecko.

27 stycznia 2000

Pierwszą część trasy ucieczki z Tsurpu Jego Świątobliwość Karmapa, jego siostra i dwaj mnisi pokonali jeepem. Gdy już dalej nie można było jechać ze względów bezpieczeństwa, dalszą część drogi do granicy Nepalu pokonali pieszo. Gdy doszli do wyższej partii gór rozpętała się śnieżyca. Mnisi prosili Karmapę, aby użył swej mocy i zmienił pogodę, gdyż w przeciwnym wypadku wszyscy zginą wśród śniegów. Jego Świątobliwość odparł, żeby się nie martwili i szli dalej, gdyż od jutra niebo już będą mieć bezchmurne. Ta było aż do samej Dharamsali! W pewnym miejscu po drodze zatrzymali się na nocleg w chacie wieśniaczej. Dostrzegli tam jednak na ścianie fotografię Jego Świątobliwości. Bali się, że jeśli Karmapa zostanie rozpoznany, to zrobi się z tego miejscowa sensacja i to przeszkodzi w ucieczce. Dlatego bardziej rosły mnich zaczął udawać Lamę, a Karmapa jego służącego. Podstęp udał się. Od tego miejsca Karmapa przebrał się i dalej podróżował już bez mnisich szat, w zwykłym świeckim ubraniu.

07 lutego 2000

Przedwczoraj lokalna telewizja pokazała znów XVII Karmapę. Tym razem obwieszczono, że Karmapa zaczął udzielać audiencji również ludziom z Zachodu. Potwierdzają to różne tybetańskie organizacje. Jednak na razie zarówno Tenga Rinpocze, jak i Thrangu Rinpocze doradzają nam nie entuzjazmować się zbytnio i na razie nie liczyć na łatwą możliwość spotkania Jago Świątobliwości. Radzą odczekać z podróżą do Dharamsali, aż sytuacja się bardziej ustabilizuje.

10 lutego 2000

Z Dharamsali wrócił właśnie Tenpa Yarphel - jeden z asystentów Tengi Rinpoczego. Opowiadał, że audiencje u Karmapy są prowadzone z zachowaniem środków najwyższej ostrożności. Spotkania prowadzone są na spory dystans i na odległość Karmapa udziela błogosławieństw. No cóż, swoją ucieczką z Tybetu naraził się wielu ludziom i zarówno rząd Indii jak i emigracyjny rząd tybetański chcą uniknąć wszelkich prowokacji. Sam Karmapa jednak chciałby jak najszybciej móc spotykać się z pielgrzymami. W tym roku wyjątkowo J.Ś. Dalajlama nie wystąpił z noworocznym przemówieniem. Pozostał na odosobnieniu medytacyjnym. Spotkał się jedynie z Karmapą i dał mu błogosławieństwo, aby reprezentował go podczas uroczystości. Tego dnia po błogosławieństwo Karmapy czekała więc ponad tysiącosobowa kolejka.
Znamy też coraz więcej szczegółów dotyczących ucieczki z Tybetu. Cała eskapada prowadzona była pod dyktando Karmapy. Na krótko przez opuszczeniem Tsurphu powiedzieć miał asystentom: "jeśli teraz nie uciekniemy, nigdy już nie będzie to możliwe". Wkrótce potem nocą opuścił swój pokój medytacyjny przez okno i tak daleko jak się dało, jechali jeepem. Nawet potem, w pobliżu granicy, gdzie niebezpieczeństwo natknięcia się na patrol graniczny graniczyło z pewnością, za radą Karmapy cała grupa czasem chowała się i czekała w ukryciu jakiś czas. Potem znów na jego polecenie szybko przekraczali jakiś otwarty teren. Dzięki jego oświeconej wizji ani razu nie natknęli się na żaden patrol.