Właściwości Gjalłanga Karmapy są oczywiście nieograniczone i niezliczone, jednak można je przedstawić w piętnastu punktach, będących ogólnym zarysem podstawowych cech.
1. Gjalłang Karmapa jest ucieleśnieniem całej aktywności wszystkich Buddów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, znajdujących się we wszystkich kierunkach. "Wszystkie kierunki" opisuje się jako dziesięć kierunków .
2. Gjalłang Karmapa jest źródłem wszystkich osiemdziesięciu czterech tysięcy Dharm, stanowiących nieodłączną część oświecenia Buddy Siakjamuniego. Podobnie jest źródłem wszystkich nieograniczonych nauk Buddów: przeszłego, obecnego i przyszłego.
3. Gjalłang Karmapa jest najwyższym mistrzem, głową Sangi, zarówno zwyczajnej, jak i Szlachetnej. Szlachetna Sanga to bodhisattwowie. Bodhisattwa Awalokiteśwara, którego emanacją jest Gjalłang Karmapa, to ojciec wszystkich Buddów i bodhisattwów. Bez współczucia, które reprezentuje Awalokiteśwara, nie byłoby ani Buddy, ani Sangi, zatem Gjalłang Karmapa jest najwyższym nauczycielem, zwierzchnikiem całej Sangi.
4. Gjalłang Karmapa jest opiekunem wszystkich istot. Każde stworzenie pragnie ochrony. Nie ma nikogo, kto nie potrzebowałby opieki, i oprócz współczucia nie ma nic, co mogłoby ją zapewnić. Zatem ten, który ucieleśnia współczucie, jest opiekunem i panem wszystkich istot.
5. Gjalłang Karmapa jest ojcem i matką wszystkich czujących istot. Rodzice karmią dziecko i krok po kroku prowadzą je przez proces dojrzewania: od bezradnego, niewinnego noworodka po dorosłą, w pełni samodzielną osobę. W taki sposób uosobienie współczucia, Gjalłang Karmapa, niczym ojciec i matka, wiedzie istoty od ignorancji do oświecenia. Sprawia, że stają się takie same jak on, Awalokiteśwara. Stają się równe Buddzie. I doprowadzi on każdą, bez wyjątku, czującą istotę do własnego poziomu urzeczywistnienia, poziomu, który równy jest urzeczywistnieniu samego Buddy.
6. Gjalłang Karmapa jest żeglarzem, który przepływa swym statkiem przez ocean samsary, uwalniając istoty od cierpienia. Karmapa zabiera istoty z miejsca zagrożenia i przewozi je na bezpieczny brzeg. Tak więc ten wielki bodhisattwa jest niczym żeglarz.
7. Gjalłang Karmapa jest pasterzem troszczącym się o swe stado. Gdy zwierzęta są spragnione, pasterz prowadzi je do wodopoju, jeśli są głodne, wiedzie je na pastwisko, jeśli pragną skryć się w cieniu, znajduje im osłonięte miejsce, a gdy szukają ciepła, wyprowadza je na słońce. Kiedy zaś stadu zagrożą drapieżnicy, będzie go bronił. W taki sam sposób Gjalłang Karmapa ochrania wszystkie czujące istoty przed cierpieniami samsary, a zatem jest jak pasterz.
8. Gjalłang Karmapa jest uzdrowicielem, lekarzem. Czujące istoty cierpią z powodu chorób, których przyczyną są trzy trucizny: niewiedza, przywiązanie i gniew. Gjalłang Karmapa z wielkim, nieograniczonym współczuciem leczy je z tego cierpienia, dając antidotum na trucizny umysłu. Jest więc doktorem.
9. Gjalłang Karmapa jest jak księżyc. Księżyc przynosi chłód. Kiedy czujące istoty cierpią płonąc w ogniu swych niegodziwości, Gjalłang Karmapa lśniąc niczym księżyc wyprowadza je z tej udręki.
10. Gjalłang Karmapa jest jak słońce. Czujące istoty cierpią z powodu podstawowej ignorancji, dualizmu, lgnięcia do poczucia "ja". Cierpienie przesłania im wszystko inne, stają się ślepe, nie rozróżniają, co jest dla nich dobre, a co złe. Nie wiedzą też, co jest dobre, a co złe dla innych. Gjalłang Karmapa niczym słońce otacza istoty swym blaskiem, dzięki czemu mogą ujrzeć, co jest właściwe, a co nie, i w rezultacie wyjść z mroku ignorancji, dualizmu i egoizmu.
11. Gjalłang Karmapa jest przyjacielem i towarzyszem na ścieżce. Pomaga każdemu, kto pragnie pozbyć się bólu, cierpienia i własnych niedoskonałości. Wszystkim, którzy chcą czynić dobro, rozwijać się
i postępować na ścieżce, Gjalłang Karmapa, jak najlepszy z przyjaciół, niesie swe wsparcie. Utwierdza istoty we wszelkim wspaniałym, szlachetnym dążeniu i pomaga osiągnąć cel.
12. Gjalłang Karmapa jest ucieleśnieniem oceanu wszystkich Lamów. Nie ma prawdziwego mistrza bez współczucia, zaś Karmapa uosabia współczucie wszystkich Buddów i bodhisattwów. Lamę definiuje się jako dzierżawcę Linii Przekazu cennych nauk Buddy, których źródłem jest nieograniczone współczucie. Gjalłang Karmapa jest kwintesencją wszystkich mistrzów - zarówno Lamów Linii, jak i w pełni oświeconych Buddów, takich jak Budda Siakjamuni.
13. Gjalłang Karmapa jest najwyższym bóstwem w oceanie jidamów. Każdy jidam, jako sambhogakaja, reprezentuje jakieś aktywności Buddy. Karmapa uosabia wszelkie aktywności Buddów. Jidamy są wypromieniowywane przez dharmakaję stanu Buddy dla pożytku czujących istot. Najwyższy stan Buddy to nieograniczone współczucie, to spełnienie aspiracji, by osiągnąć oświecenie dla dobra innych. Tak więc jidamy są wyrazem nieskończonego współczucia Buddy, a Gjalłang Karmapa lśni pośród nich jak najcenniejszy klejnot.
14. Gjalłang Karmapa jest panem wszystkich opiekunów. Wszyscy strażnicy, dakowie i dakinie istnieją po to, by wypełniać aktywności Buddy. Karmapa stanowi ucieleśnienie aktywności wszystkich Buddów i bodhisattwów. Jest najwyższym opiekunem wśród oceanu strażników.
Powyższe trzy punkty (12-14) dotyczą tak zwanych "trzech oceanów": oceanu Lamów, oceanu jidamów i oceanu strażników.
15. Gjalłang Karmapa jest wcieleniem wielkiego bodhisattwy Awalokiteśwary. Awalokiteśwara złożył ślubowanie, że sam nie osiągnie oświecenia dopóty, dopóki wszystkie czujące istoty nie będą wolne od cierpień samsary. A zatem aktywność Karmapy i foremne przejawienie jego nieograniczonego współczucia trwać będą aż do chwili, gdy ostatnia czująca istota urzeczywistni stan Buddy.
Taki jest najprostszy sposób przedstawienia niezliczonych właściwości i określeń Gjalłanga Karmapy. To trochę tak, jakby próbować opisać nieograniczoną przestrzeń na podstawie niewielkiej jej części, zamkniętej w naszej dłoni. Przestrzeń zamknięta w dłoni, choć ograniczona, w pewien sposób daje jednak obraz całości, bowiem ma te same co ona cechy. W ten prosty sposób, za pomocą piętnastu punktów, krótko i zwięźle zostały ukazane nieskończone właściwości Gjalłanga Karmapy.
Osoby takie jak my spotkało wyjątkowe szczęście. To ogromny dar być częścią mandali Karmapy, bowiem dzięki Jego aktywności, skupiającej w sobie aktywność wszystkich Buddów
i bodhisattwów, każda czująca istota zostanie wyzwolona od cierpień samsary i osiągnie oświecenie. Ta wyjątkowo pomyślna sytuacja nabiera prawdziwego znaczenia, jeśli możemy praktykować i wprowadzać w życie to, czym jest sam Karmapa - nieograniczone współczucie. Starajmy się z całych sił wytworzyć w sobie takie szczere współczucie, ogarniające wszystkie czujące istoty. Jest tylko jeden sposób, by pobudzić w sobie takie uczucie - trzeba złożyć szczere ślubowanie: "Obym osiągnął oświecenie dla dobra wszystkich istot". Nie ma nic bardziej nieograniczonego niż takie życzenie. Tylko jedna rzecz może być bardziej nieograniczona. Jest to ślubowanie: "Obym towarzyszył wszystkim czującym istotom w osiągnięciu oświecenia i obym był ostatnim, który osiągnie wyzwolenie, gdy już wszyscy dojdą do celu". Takie właśnie ślubowanie złożył bodhisattwa Awalokiteśwara. Próbujmy zatem naśladować naszych mistrzów i postawę Awalokiteśwary.
Wszystkie punkty, opisujące Gjalłanga Karmapę, porównujące go do słońca, księżyca czy lekarza, należy rozumieć następująco: Karmapa jest współczuciem Buddy. To współczucie manifestuje się w formie lekarza, kojącego cierpienie czujących istot, czy słońca, które świeci. Dlatego mówi się, że Gjalłang Karmapa jest słońcem, księżycem, lekarzem i tak dalej, ale nie należy tego traktować dosłownie.
Karmapa będzie się przejawiał w ludzkiej formie dopóty, dopóki ostatnia czująca istota nie osiągnie stanu Buddy. W tej szczególnej linii inkarnacji, które pojawiają się jedna po drugiej, zgodnie z przepowiednią Buddy Siakjamuniego i Guru Rinpoczego, jedno wcielenie wskazuje następne; każdy poprzedni Karmapa przepowiada swe kolejne odrodzenie i nas, uczniów, kieruje ku niemu. Według przepowiedni Guru Rinpoczego proces ten będzie trwał, dopóki ostatnia czująca istota nie dojdzie do oświecenia.
W szczególności przepowiedziano dwadzieścia jeden inkarnacji następujących bezpośrednio po sobie. Guru Rinpocze podał nawet ich imiona i opisy. Obecny, siedemnasty Gjalłang Karmapa, odnaleziony zgodnie z przepowiednią Guru Rinpoczego, zgodnie ze świętym listem-przepowiednią [napisanym przez XVI Karmapę - przyp. tłum.], zgodnie z relikwiami Linii Karma Kagju, i ogólnie zgodnie z buddyjską tradycją, mieszka obecnie w klasztorze Tsurphu, a jego święte imię brzmi Urgjen Trinle Dordże. Imię Jego Świątobliwości, przepowiedziane przez Guru Rinpoczego, jest bardzo długie, ale jego środkowa część tak właśnie brzmi. Wszyscy powinniśmy być bardzo szczęśliwi, że mamy tak silny związek z Jego Świątobliwością Karmapą.
Guru Rinpocze przepowiedział inkarnacje aż po dwudziestego pierwszego Karmapę. Nie powinniśmy jednak wyciągać stąd mylnych wniosków, że wcielenia te miałyby się wówczas skończyć. Gjalłang Karmapa będzie się odradzał dopóty, dopóki ostatnia czująca istota nie osiągnie oświecenia. W tym sensie można powiedzieć, że Karmapa będzie się inkarnował w nieskończoność.
Nawet właściwości i błogosławieństwa, jakimi obdarzony jest pył, po którym stąpał Karmapa, są niemożliwe do wyrażenia słowami. Jednak dzięki błogosławieństwu Linii można w powyższych piętnastu punktach przekazać zarys niektórych cech Gjalłanga Karmapy.
Grupowa praktyka guru jogi Gjalłanga Karmapy jest czymś bardzo ważnym i znaczącym w naszej Linii. Jeśli wspólnie recytujecie tekst lub poświęcacie się innym pozytywnym zajęciom, to zasługa i mądrość każdego z was staje się czymś wspólnym. W języku tybetańskim istnieje specjalny zwrot, który to opisuje. Mówi, że jeśli wszyscy razem wykonujemy jakieś dobre działanie, to każdy otrzymuje zasługę, pożytki i mądrość taką, jak cała grupa. Kiedy jedna osoba ma zaśpiewać dużą ilość modlitw, będzie to trwać długo, ale jeśli przyłączy się do grupy, gdzie wszyscy szczerze i z radością modlą się razem, w krótkim czasie zbierze taką samą zasługę. I nie jest to bynajmniej rodzaj wymówki, że sami, w pojedynkę nie potrafimy zdziałać zbyt wiele - wspólna praktyka sama w sobie stanowi wielką wartość i przynosi ogromne pożytki.
Naprawdę, kiedy jacyś ludzie - skupieni, o czystej motywacji, szczerzy względem siebie i radujący się swym towarzystwem - połączą swe siły, to zasługa każdego z nich stanie się wspólnym dobrem. Ale, jak mówię, nie chodzi tu tylko o to, że zasługa przypadająca na każdego członka grupy jest większa, bo równa zasłudze zgromadzonej przez wszystkich uczestników. Jest jeszcze coś: medytacja w grupie to jeden z najbardziej tradycyjnych sposobów praktykowania, naprawdę bardzo znaczący i sam w sobie przynoszący niezwykle wiele pożytków.
Tłumaczyła Agnieszka Zych |
|
