Wadżrakilaja może być opisany jako cztery urzeczywistnienia. W przeszłości wielcy mistrzowie, tacy jak Guru Rinpocze, a także inni wybitni indyjscy medytujący uzyskiwali bezpośrednią wizję Dordże Purby i w końcu osiągali oświecenie dzięki tej praktyce czterech metod urzeczywistnienia.
Z tych czterech metod realizacji, związanych z praktyką Dordże Purby, pierwsza znana jest pod nazwą "Purba pierwotnej mądrości". Jeśli chodzi o związek z praktyką, jaką rzeczywiście wykonujemy w codziennym życiu, to ten aspekt Purby odpowiada medytacji szine i lhagtong, medytacji mahamudry.
Praktyka mahamudry, która odpowiada "Purbie pierwotnej mądrości", stosowana jest, by przezwyciężyć nasze przywiązanie. Ono jest miejscem, w które wbijamy pierwszą Purbę. Stale bowiem gromadzimy w sobie pragnienia, związane z zewnętrznymi obiektami. Jest to zarówno lgnięcie do realności zewnętrznych zjawisk, jak i samo przywiązanie do tych obiektów, a także lgnięcie do dualistycznego postrzegania. Tak więc wbijając "Purbę pierwotnej mądrości", czyli stosując szczególną praktykę mahamudry, przecinamy to dualistyczne przywiązanie tak do zewnętrznych obiektów, jak i do umysłu. Takie jest zastosowanie pierwszej Purby.
Gdy używamy pierwszej Purby do oczyszczenia konceptu dualistycznego lgnięcia, to pokonane zostają wszelkie splamienia umysłu (klesia), a owocem będzie urzeczywistnienie dharmakai, zwane osiągnięciem pożytku dla siebie samego.
Drugi rodzaj Purby, zwany "Purbą Rozciągniętej Liny Współczucia", odpowiada praktyce bodhicitty. Kiedykolwiek praktykujemy bodhicittę, stosując różne metody, jak medytacja nad miłującą dobrocią i współczuciem czy "medytacja dawania i brania" (tonglen), to mamy wówczas do czynienia z drugą Purbą, "Purbą Rozciągniętej Liny Współczucia".
W jakim celu stosuje się ten drugi rodzaj Purby? Miejscem umieszczenia tej Purby są wszystkie czujące istoty. Są dla nas punktem odniesienia, jako ci, którzy mają być prowadzeni przez bodhisattwę. Staramy się przynieść im pożytek tak bardzo, jak to tylko możliwe. Medytując nad miłującą dobrocią i współczuciem, rozwijając szczodrość, starając się kroczyć właściwą drogą i niosąc pomoc istotom, próbujemy nie tylko je ochraniać, ale i wprowadzać na ścieżkę. Staramy się też chronić wszystkie istoty przed złymi ścieżkami i przed błędnymi poglądami. Takie więc jest zastosowanie drugiej Purby. Owoc praktykowania tego rodzaju Purby jest taki, że uzyskujemy zdolność doprowadzenia wszystkich istot do stanu Buddy.
Przechodzimy teraz do trzeciego rodzaju Purby, tzw. "Purby wielkiej szczęśliwości bodhicitty". Ta Purba związana jest z fazą budowania w medytacji. Na koniec fazy budowania wykonujemy praktykę, w której pojawiają się takie elementy, jak kanały, wiatry i tigle. Medytacja związana z tymi trzema elementami odpowiada trzeciej Purbie.i jego partnerki. Następnie pojawia się dziesięciokrotnie spleciony węzeł, odpowiadający dziesięciu groźnym bóstwom jab-jum, znajdującym się w orszaku centralnej postaci.
Główna rączka purby powinna być ośmiokątna i ozdobiona specjalnymi ornamentami - symbolizuje ona dalsze dwadzieścia jeden bóstw orszaku Wadżrakilai. Dolna jej część to czterej Strażnicy Kierunków. Samo ostrze zaś ma trzy krawędzie, które odpowiadają pozostałym strażnikom mandali - są to trzy grupy żeńskich bóstw: cztery Siona, cztery Dagni i cztery Sabdak.
Ostrze purby wychodzi z ust ciusina - wodnego demona Jest to mitologiczne zwierzę o niezwykłej mocy: ktokolwiek dostanie się w jego paszczę, nieodwracalnie musi zginąć. Oznacza to, że jeśli praktykujący czy wadżra-mistrz, dysponujący siłą jednoupunktowionej koncentracji, czyli samadhi, zastosuje tę purbę wobec jakiegokolwiek obiektu, to efekt takiego działania nie może się równać z żadnym innym, jest nieodwracalny i nie do pokonania.
Zatem gdy chcemy medytować na Dordże Purbę, należy umieścić ten przedmiot, "Purbę Symboliczną", w środku mandali, jako podstawę do naszej praktyki. Wykonujemy potem szereg rytuałów, wizualizacji i recytacji mantr i dzięki temu osiągniemy moc urzeczywistnienia symbolizowaną przez purbę.
Po fazie budowania przychodzi faza spełniająca i na koniec rozpuszczamy wizualizację i wykonujemy medytację szine i lhagtong. Ten fragment praktyki odpowiada "Purbie pierwotnej mądrości".
W ten sposób w praktyce Wadżrakilai zawarte są wszystkie cztery rodzaje Purby.
Tłumaczył Lama Rinczen, spisała Agnieszka Zych.
|
|
