Currently this article is available only in Polish.

 

Istnieje wiele rodzajów zobowiązań. Światowe zobowiązania sprawiają, że możemy się poczuć pewniej i szczęśliwiej w tym życiu. Ale istnieją również dharmiczne zobowiązania, które odnoszą się także do przyszłych żywotów. Dzięki nim zbliżamy się coraz bardziej do poznania ostatecznej prawdy. Te dwa rodzaje zobowiązań – światowe i dharmiczne – są bardzo istotne.

Przykładem światowego zobowiązania jest relacja istniejąca między rodzicami i dziećmi. Aby mogły się rozwijać, dzieci potrzebują rodziców, do momentu kiedy staną się dorosłe. Kiedy zaś rodzice zestarzeją się, wtedy dzieci będą się nimi opiekować. Będą odwiedzać swoich rodziców w weekendy, przywozić im świeżo upieczone ciasto, będą się nimi interesować i pomagać im, jak tylko będą umiały.

Innym przykładem światowego zobowiązania jest przysięga, jaką składa lekarz. Przyrzeka on pomagać każdemu pacjentowi, rozwijać miłość i współczucie wobec wszystkich ludzi cierpiących na rozmaite choroby. Podobnie nauczyciel w szkole postanawia, że będzie robił wszystko co w jego mocy, aby jego uczniowie rozwijali się, aby wzrastała w nich mądrość. Wiemy, że tylko tacy nauczyciele cieszą się szacunkiem uczniów. Uczniowie muszą mieć pewność, że nauczycielowi na nich zależy.

Rzetelność w tym przypadku dotyczy również lekarza, który powinien wkładać serce i stosować całą swoją wiedzę, aby skutecznie leczyć chorych. Tylko wtedy zasłuży sobie na ich uznanie i będzie się cieszyć dobrą renomą. Tylko wtedy będzie o nim można powiedzieć: on jest dobrym lekarzem. Lekarz powinien być jak Sangje Menla, który niesie pomoc wszystkim potrzebującym istotom.

Innym równie ważnym zobowiązaniem jest przysięga małżeńska. Małżonkowie ślubują sobie wierność i to, że będą się kochać i wzajemnie sobie pomagać.

Podobnym zobowiązaniem światowym jest dobre i rzetelne wykonywanie swojej pracy. W zasadzie każdy rodzaj naszej codziennej aktywności wiąże się ze zobowiązaniem. Te światowe zobowiązania sprawiają, że kontakty międzyludzkie stają się zdrowe i pełne.

Pierwszym i najważniejszym zobowiązaniem dharmicznym jest Schronienie w Trzech Klejnotach - w Buddzie, Dharmie i Sandze. Po tym, jak przyjęliśmy Schronienie, dobrze jest praktykować Dharmę, jeśli ma się czas. Jeśli nie, to powinno się przynajmniej odnawiać to zobowiązanie i utrzymywać je w umyśle. [To zobowiązanie odnawia się powtarzając formułę Schronienia – przyp. red.]

Innym rodzajem zobowiązań dharmicznych są ślubowania, których w buddyzmie jest bardzo wiele. Czasami odczuwamy potrzebę przyjęcia jakiegoś ślubowania, idziemy wówczas do lamy i prosimy, by nam go udzielił. On oczywiście to robi. Jednak najważniejsze jest późniejsze utrzymywanie tego ślubowania. Kiedy zrywa się taki rodzaj zobowiązania, to nie jest to dobre.

Na szczególną uwagę zasługuje jedno z najważniejszych zobowiązań dharmicznych, jakim jest ślubowanie związane z abhiszeką (damtsig). Jeśli lama mówi przed abhiszeką, że przyjęcie jej łączy się z damtsigiem – zobowiązaniem się do wykonywania określonej medytacji czy recytacji mantry – to najpierw powinniśmy się zastanowić, czy jesteśmy w stanie dotrzymać tego zobowiązania. Jeśli odpowiemy sobie w duchu negatywnie, to po prostu lepiej tej abhiszeki nie przyjmować.

Często jest tak, że przed abhiszeką lama nic nie mówi o damtsigu. Wtedy możemy mieć pewność, że jest to abhiszeka przynosząca po prostu błogosławieństwo dla ciała, mowy i umysłu. Jednak jeśli przyjęliśmy jakąś abhiszekę z określonym damtsigiem, to powinniśmy go utrzymywać.

Innym równie ważnym zobowiązaniem dharmicznym jest związek istniejący pomiędzy lamą i jego uczniami. Lama zobowiązuje się kochać wszystkich swych uczniów bez wyjątku, pomagać im, udzielać im błogosławieństwa w tym i w przyszłych żywotach. Lama zobowiązuje się też być dla uczniów przykładem, własnym życiem pokazywać im Dharmę. Lama ślubuje ukazywać uczniom wszystkie swe właściwości. W przeciwnym razie zwiększałoby się pomieszanie uczniów. Uczniowie zaś zobowiązują się obserwować lamę i rozwijać w sobie jego dobre właściwości. To jest bardzo ważne zobowiązanie istniejące między lamą a uczniami.

Podczas abhiszeki wszyscy praktykujący stają się duchowym rodzeństwem: wadżra-braćmi i wadżra-siostrami. Jest to równie ważny rodzaj zobowiązania. Zdarza się bowiem tak, że powodowani zaciemnieniami umysłu (klesia) nie jesteśmy zbyt dobrzy i wyrozumiali dla naszych bliskich lub dalszych duchowych braci i sióstr. W takiej sytuacji powinniśmy na chwilę zatrzymać się i przypomnieć sobie, jak dobre i prawdziwe są w rzeczywistości te nasze związki. Powinniśmy wyciszyć nasz umysł.

Istnieje jeszcze jedno bardzo ważne zobowiązanie, związane z tym, że jesteśmy buddystami, czyli uczniami Buddy. Powinniśmy wykorzystywać godnie i pożytecznie każdą codzienną aktywność. Powinniśmy rozwijać miłość i współczucie do wszystkich istot, modlić się za nie, a także rozwijać oddanie dla lamy i modlić się o jego długie życie.

Relacje z innymi ludźmi są bardzo ważne. Powinny być naprawdę dobrej jakości. Czasami ktoś przychodzi do mnie i mówi mi, że jest bardzo samotny, że nikt go nie kocha i że w ogóle nie ma przyjaciół. Wtedy odpowiadam mu, że to jest jak z lustrem, w którym się przeglądamy. Jeśli nasza twarz krzywi się w grymasie złości i zniecierpliwienia, to w lustrze zobaczymy dokładnie takie samo odbicie. Spojrzy na nas identycznie wykrzywiona twarz. I nie będzie to przyjemne doświadczenie. Jeśli jednak uśmiechniemy się, to i twarz w lustrze uśmiechnie się do nas. Z ludźmi jest tak samo. Powinniśmy dawać im radość, uśmiech, powinniśmy być wobec nich uprzejmi, a w zamian dostaniemy z nawiązką to samo. To bardzo ważne, pamiętajmy o tym.


Wykład wygłoszony w Atenach w 1996 roku
Opracował Artur Cieślar
Tekst zamieszczony pierwotnie w biuletynie "Mynsel" nr 7


FOLLOW US
CALENDAR OF EVENTS
DONATE
 
 
 

This site is using cookies. You can manage cookies by adjusting the settings of your browser. By continuing to browse this site, you consent to the use of cookies.